Demonen

Ken je dat, die stemmetjes in je hoofd. Die tegen je praten, die je zeggen wat je wel of niet kan. En die je vooral heel erg kunnen beïnvloeden. Ik zie ze voor me als zo’n engeltje en zo’n duiveltje uit een tekenfilm. Dat engeltje is mijn vriendje, die is bijna altijd bij me. Ik ben positief, optimistisch. En met name als het op impulsieve beslissingen aankomt, is dat engeltje er wat zegt: “doe maar, je kan het!” Ik kan ook goed luisteren naar hem, impulsieve beslissingen genoeg ;-). Maar soms, is hij ineens weg. Dan is het duiveltje er. Dan is de toon meteen heel anders. Hij schreeuwt, niets liefelijks. Alles is negatief. Ik doe het niet goed, ik kan het niet, het gaat nooit wat worden. Als ik niet meteen luister, blijft hij doorgaan. Net zo lang tot ik me er in ieder geval iets van aantrek. Of tot ik er volledig onder bezwijk.

Nu weet ik inmiddels dat je de gesprekken met beide kan trainen. Dat je zo bevriend kan raken met het engeltje, dat hij eigenlijk nooit van je zijde wijkt. Als het duiveltje dan wel tevoorschijn komt, sta je samen zo sterk, dat je hem vaak snel rechtsomkeert kan laten maken. Samen zijn we er ook van overtuigd dat we hem wel aan kunnen. Niks negatiefs, alleen maar optimisme. Ik kan het! Ik ga het doen! Ik ga mijn dromen achterna!

Dan is er toch de maar.. maar soms, soms is hij er. Soms is hij zo sterk, zo overtuigend. Hij stijgt boven ons uit. Stuurt het engeltje weg en neemt alles over. Twijfel, onzekerheid en ook angst neemt bezit van me. Alles voelt zwaar, het lukt niet, ik wil het niet, ik kan het niet. Een mentaal gevecht noemen ze dat.

Het zal je niks verbazen dat ik deze gevechten toch met enige regelmaat tegenkom. De lange afstanden, de uitdagingen die ik steeds opnieuw zoek. Ik denk zeker dat ik mezelf, met alles wat ik heb ondernomen, mentaal gehard heb. Daar geloof ik in, daar wil ik graag in geloven. En ik merk dat anderen dat vaak ook zo aannemen. Ik krijg opmerkingen als: “dat doe jij wel even” of “dat stelt voor jou toch niets voor”. Ze zien het als een soort vanzelfsprekendheid. Dat ik het durf, kan. En vooral ook dat ik het zelfverzekerd aanga.

Maar toch, bezoekt dat duiveltje me soms. Hoe verder ik kom, hoe harder ik train, hoe meer ik ook van mezelf verwacht. Ik wil meer kunnen, meer aangaan en meer durven. En dan komt de ongewenste gast steeds vaker langs en stuurt hij mijn vriend ver weg.

Boxjumps bij de bootcamp, mijn voeten plakken aan de grond, mijn benen zijn zwaar. Een trainer die naast me staat, schreeuwen, op me in praten. Ik weet het niet, ik hoor alleen dat rode monster. Als ik hem de mond snoer, komt hij een week later iets minder aanwezig terug en tijdens een personal training is hij er weer, nog iets meer op de achtergrond. Hij is er ook tijdens survivaltrainingen. En het meest vervelende is, dat hij soms wint. Afgelopen vrijdag tijdens de hyrox simulatie was hij er, totaal onverwachts. Bij de farmer carry, dat wat altijd zo lukt. Het engeltje was ver weg. Ik mocht het duiveltje niet laten winnen. Ik kreeg van de trainer geen kans om hem te laten winnen. Ik kon hem niet laten winnen, bij de hyrox moet ik het ook tot een goed einde brengen. Maar ergens denk ik wel dat hij het gevoel had dat hij had gewonnen. De trainer vroeg nog: “kun je niet meer of wil je niet meer”. Waarop ik beide als antwoord geef en ergens wel suggereer dat ik me verslagen voel.

Ik baal van zijn aanwezigheid. Vooral van de frequentie en het steeds duidelijker aanwezig zijn, het niet om hem heen kunnen. Ik ben inmiddels zo klaar met hem. Dat ik binnenkort de strijd echt aanga. Ik ga hem zijn mond snoeren, ik ga hem laten zien dat ik het wel kan, dat ik het durf en dat ik alles aanga. De trainer wil me helpen. Uit mijn comfortzone en de strijd met de innerlijke demonen aangaan. Als ik daar volgend jaar sta, bij de Ultimate Warrior, dan zit de engel daar lachend op mijn schouder. Liefelijk overtuigt hij mij dat ik het kan, hij geeft me dat zetje en ik voel me zo sterk, ik durf zo veel. Dus bij deze; kom maar op! Ik ben klaar voor de strijd!!

Lieve groet, Cobie

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *